Αδερφή του Ήλιου, “ροδοδάκτυλη” παρθένα, η προσωποποίηση της αυγής. Η τέχνη την παριστάνει, όπως και τον ΄Ηλιο, μπροστά από τον οποίο πορεύεται και τον οποίο προαναγγέλλει, στεφανωμένη με ακτίνες και πάνω σ’ ένα άρμα, που [GLi] το σέρνουν τέσσερα άλογα, καλπάζοντας πάνω από τα κύματα της θάλασσας, ενώ ο γιος της Εωσφόρος (το άστρο της αυγής) πετάει μπροστά από τα άλογα ως φτερωτός δαίμονας και το μέτωπό του ακτινοβολεί. Όταν εικονίζεται μόνη, είναι παρθένα με πλούσια και μεγαλοπρεπή φορέματα, πετά στον ουρανό καθισμένη πάνω σε μεγάλα φτερά και από μία υδρία χύνει την πρωινή δροσιά πάνω στη Γη.
Η Ηώς είναι μία ωραία θεά, που τη θαυμάζει όλη η φύση.
Είναι η παρθένα που ερωτεύεται με πάθος ότι είναι νέο και λαμπρό, όπως η ίδια.
Η Αφροδίτη την έκανε να αγαπήσει πολλούς θνητούς, τους οποίους η Ηώς απήγαγε, για να απολαύσει την καλλονή τους, όπως τον Κέφαλο, τον Ωρίωνα, τον Κλύτο, τον Τιθωνός, που τους μετέφερε στην Αιθιοπία. Ο Τιθωνός μάλιστα θεωρείται ο σύζυγός της, που αφήνει κάθε πρωί το κρεβάτι του, για να φέρει το φως στους θεούς και τους ανθρώπους. Από την ένωσή της με τον Τιθωνό γεννήθηκαν ο Μέμνωνας και ο Ημαθίωνας.
Επιμέλεια Άρθρου : Γεώργιος Λυμπερόπουλος
