Όπως τα όργανα μετρήσεων, τα μέτρα προφύλαξης από τον Σεισμό, αλλά και όλα αυτά που θέλουμε να μάθουμε για τον Σεισμό.
Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό.
Σεισμικός, ή, όν = αναφερόμενος σε σεισμό.
Σεισμικότης (ηλ). –εως = σεισμική ιδιώτης.
Σεισμογράφος, (ό) = όργανο καταγραφής σεισμικών δονήσεων.
Σεισμολόγος, (ό) = ο ειδικός επιστήμων για την μελέτη των σεισμών, ασχολούμενος.
Σεισμοπαθής (ό, ή), -ες, (το), -ούς = Ο παθών υλικές καταστροφές από σεισμούς, αλλιώς ο σεισμόπληκτος.
Σεισμόπληκτος (ο, η), -ον, (το) = σεισμοπαθείς. Αυτός που έχει πάθει υλικές ζημιές από σεισμό.
Σεισμός (ό) = κλονισμός της επιφάνειας της Γης.
Τι είναι σεισμός.
Ορισμοί.
Α) Απότομη και γρήγορη[GLi] κίνηση του εδάφους που είναι φυσική και ανεξάρτητη από τη θέληση και τα έργα του ανθρώπου.
Β) Τυχαίνει κάποτε να σείεται η Γη. Τότε λέμε ότι γίνετε σεισμός.
Γ) Σεισμός είναι η απότομη κίνηση, ή, δόνηση εκτάσεων του στερεού φλοιού της Γης, όπου προέρχεται από την μετατόπιση μαζών κάτω από την επιφάνεια της Γης.
Διάκριση των σεισμών.
Οι σεισμοί, ανάλογα με την αιτία που προξενεί την διατάραξη των πετρωμάτων της λιθόσφαιρας, διακρίνονται σε 3 είδη:
1. Εγκατακρημνίσεως,
2. Ηφαιστειογενείς, (ή, εκρηξιγενείς),
3. Τεκτονικοί, ή, ορογενετικοί,
Εγκατακρημνίσεως : Σε διάφορα σημεία του εσωτερικού της Γης (λιθόσφαιρα) υπάρχουν τεράστια φυσικά κοιλώματα (σπηλιές). Αν οι βάσεις των κοιλωμάτων αυτών πάθουν από διάφορους λόγους διάβρωση, η οροφή και τα πλάγιά τους πέφτουν και η πτώση αυτή προκαλεί σεισμό. Οι σεισμοί τέτοιου είδους, δεν προξενούν μεγάλες καταστροφές.
Ηφαιστειογενείς : Οι σεισμοί του είδους αυτού, όπως και η λέξη φανερώνει, οφείλονται στις εκρήξεις των ηφαιστείων, έχουν σχεδόν πάντα μικρή ακτίνα και οι καταστροφές που προξενούν είναι περιορισμένες.
Τεκτονικοί, ή, ορογενετικοί : Οι σεισμοί του είδους αυτού γίνονται από μετακίνηση κομματιών της λιθόσφαιρας, που παρου[GLi] σιάζουν μικρή αντίσταση και εμφανίζονται συνήθως εκεί που υπάρχουν υπόγεια ρήγματα. Είναι οι συχνότεροι σεισμοί και οι ποιο καταστρεπτικοί.
Μέτρα προφύλαξης από τον σεισμό.
Οι σεισμοί αποτελούν ιδιαίτερη απειλή για τις χώρες όπου γίνονται συχνά, πράγματα που δυστυχώς, συμβαίνει και στην Ελλάδα. Γι` αυτό και πρέπει να ακολουθούμε, για την μεγαλύτερη δυνατή προφύλαξή μας από το σεισμό, ορισμένους κανόνες, πλέον, προφύλαξης από σεισμούς:
Τι πρέπει να κάνετε την ώρα του σεισμού:
Αν βρεθείτε μέσα σε κτίριο:
1) Μπείτε κάτω από βαριά έπιπλα, (τραπέζι, …).
2) Σταθείτε κάτω από την κάσα εσωτερικής πόρτας.
3) Μείνετε μακριά από τα παράθυρα.
4) Μην βγαίνετε στα μπαλκόνια.
5) Μην τρέχετε προς την έξοδο.
6) Μην χρησιμοποιείτε ποτέ το ασανσέρ.
7) Σταθείτε μακριά από αντικείμενα που μπορεί να πέσουν.
Αν βρεθείτε έξω:
1) Μην μπαίνετε μέσα σε κτίρια, για να προστατευθείτε μείνετε σε ελεύθερους χώρους.
2) Μην πλησιάζετε τις ακτές.
3) Αν κυκλοφορείτε μα αυτοκίνητο, σταματήστε και μείνετε μέσα σ` αυτό.
Τι πρέπει να κάνετε μετά τον σεισμό:
1) Σβήστε την φωτιά αν υπάρχει.
2) Εξετάστε τις παροχές ηλεκτρικού[GLi] ρεύματος, γκαζιού, ή, νερού. Αν παρατηρήσετε κάποια βλάβη, κλείστε τους κεντρικούς διακόπτες.
3) Προσπαθήστε να μην χρησιμοποιείτε το τηλέφωνό σας παρά μόνο για έκτακτη ανάγκη.
4) Μην δοκιμάζετε να μετακινήσετε βαριά τραυματισμένα άτομα.
5) Μην αγγίζετε ηλεκτροφόρα καλώδια.
6) Μείνετε μακριά από τα κτίρια που έχουν πάθει βλάβες. Μετά από έναν ισχυρό σεισμό ακολουθούν και άλλοι μετασεισμοί.
Η προσωπική σας συμπεριφορά σε περίπτωση σεισμού:
1) Ακολουθείτε πιστά τις οδηγίες των κρατικών μέσων ενημέρωσης και των αρχών.
2) Μη δίνετε πίστη σε φημολογίες. Δημιουργούν σύγχυση και πανικό.
3) Συνεργαστείτε με τους υπεύθυνους για την ασφάλεια του κοινού. Συνεργαστείτε με τους γείτονες για να βοηθήσετε τραυματισμένους, ηλικιωμένους και παιδιά.
4) Μείνετε ήρεμοι. Ο πανικός δημιουργεί θύματα.
5) Οι ώρες που ακολουθούν έναν καταστρεπτικό σεισμό είναι κρίσιμες. Σκεφτείτε όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει κάθε ενέργειά σας.
6) Ο αποτελεσματικός τρόπος για να επιζήσετε σε περίπτωση σεισμού είναι να είσαστε προετοιμασμένοι και κατατοπισμένοι.
Άσκηση ετοιμότητας.
Σε περιοχές όπως η Ιαπωνία και η Καλιφόρνια, έχουν γίνει μέρος της καθημερινής ζωής. Τα παιδιά μαθαίνουν από μικρά βασικά πράγματα για την πρόληψή τους από τον σεισμό. Έχουν πάντα ένα φακό και ανθεκτικά παπούτσια δίπλα στο κρεβάτι τους, σε περίπτωση σεισμού την νύχτα. Όσοι πανικοβληθούν και τρέξουν έξω κατά την διάρκεια του σεισμού, κινδυνεύουν να χτυπηθούν από τζάμια που σπάνε, κεραμίδια, ή, μπαλκόνια που καταρρέουν. Μέσα στο σπίτι πιο ασφαλείς χώροι είναι τα στέρεα έπιπλα όπως το τραπέζι, ή κάτω από το πλαίσιο της πόρτας.
Μέσος όρος ετήσιων σεισμών.
Κατά μέσο όρο, κάθε χρόνο σημειώνονται:
Στην Ιταλία 165 σεισμοί.
Στην Ελλάδα 531 σεισμοί.
Στην Ιαπωνία 1.041 σεισμοί.
Στην Αγγλία 13 σεισμοί.
Εστία του σεισμού.
Συνήθως, η περιοχή όπου δημιουργείται ρήγμα στα πετρώματα, δηλ. η εστία του σεισμού, βρίσκεται πολλά χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Στην επιφάνεια, στο σημείο δηλ. ακριβώς πάνω από την εστία, τα κύματα είναι ισχυρότερα στο επίκεντρο.
Πριν την καταστροφή.
Με την αύξηση του πληθυσμού του πλανήτη όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζουν σε επικίνδυνες ζώνες, κατά μήκος ρηγμάτων. Οι σεισμοί αναστατώνουν την ανθρώπινη ζωή, αφού αρκετοί άνθρωποι πεθαίνουν και καταστρέφονται τα σπίτια τους. Είναι ουτοπία να πιστεύουμε ότι θα εξαλείψουμε τις καταστροφές. Ο σωστός σχεδιασμός και οι γνώσεις μας για το πώς συμπεριφέρεται η γη μπορούν να μειώσουν τον αριθμό και το μέγεθός τους. Στις περιοχές υψηλού κινδύνου απαιτείται παρακολούθηση των γραμμών των ρηγμάτων και κατασκευή πόλεων, ανθεκτικών στους σεισμούς. Επίσης, απαιτείται ειδική εκπαίδευση στους ανθρώπους, ώστε να ξέρουν τι να κάνουν σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης.
Όταν η γη τρέμει.
Ο σεισμός είναι για τους ανθρώπους μια αρκετά τρομακτική εμπειρία, τους αναστατώνει τόσο ψυχικά όσο και αρκετές φορές σωματικά.
Όταν αρχίζει ένας σεισμός κανείς δεν ξέρει[GLi]την διάρκειά του αλλά και την ισχύ του. Μόνο όταν σταματήσει οι άνθρωποι μπορούν να ελπίζουν πως θα επιζήσουν. Ο μεγαλύτερος, σε διάρκεια, σεισμός, έγινε στην Αλάσκα, τον Μάρτιο του 1964, και η διάρκειά του ήταν 4 λεπτά.
\Συνήθως, όμως, οι περισσότεροι σεισμοί διαρκούν λιγότερο από ένα λεπτό. Μερικά δευτερόλεπτα σεισμού αρκούν για να καταστρέψουν σπίτια, μαγαζιά, ακόμη και ολόκληρες πόλεις. Μετά το τέλος του σεισμού, μπορεί να εμφανιστούν τεράστιες ρωγμές στο έδαφος. Άλλες φορές πάλι, τίποτα δεν μαρτυρά το τι προηγήθηκε. Επίσης, τρομακτικοί είναι, μερικές φορές, και οι μετασεισμοί οι οποίοι ακολουθούν ένα μεγάλο σεισμό.
Ένταση και μέγεθος.
Πως, όμως, μετριέται το μέγεθος ενός σεισμού;
Συνήθως το μέγεθος του σεισμού μετριέται με την κλίμακα Ρίχτερ, το οποίο υπολογίζεται από το σεισμόγραμμα, δηλαδή την καταγραφή των σεισμικών κυμάτων.
Το μέγεθος ενός σεισμού μπορεί να υπολογιστεί από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, εφόσον ληφθεί υπόψη η απόσταση μεταξύ της συσκευής καταγραφής και της εστίας του σεισμού, και με την προϋπόθεση ότι πρόκειται για μεγάλο σεισμό. Εκεί, όμως, όπου είναι αισθητός ο σεισμός, είναι[GLi]σημαντικό να ξέρουμε την έντασή του και την επίδραση που έχει στα κτίρια και στους ανθρώπους.
Αυτό μετριέται με βάση την τροποποιημένη κλίμακα έντασης Μερκάλι και ονομάζεται ένταση του σεισμού.
Η ένταση δεν μπορεί να καταγραφεί από μία μηχανή διότι είναι καθαρά περιγραφική. Μπορεί να υπολογιστεί, όμως, από τις ζημιές και τα ερωτηματολόγια που συμπληρώνουν οι επιζώντες.
Κάθε σεισμός έχει ένα μόνο μέγεθος στην κλίμακα Ρίχτερ αλλά πολλές εντάσεις. Η ένταση και οι ζημιές του σεισμού μειώνονται όσο απομακρυνόμαστε από την εστία.
Ο Κάρολος Ρίχτερ, ο οποίος εργαζόταν στην Καλιφόρνια, στη δεκαετία του 1930, θέλησε να συγκρίνει τα μεγέθη των τοπικών σεισμών.
Χρησιμοποίησε, λοιπόν, τα «κυματοειδή» ίχνη των σεισμών που είχαν καταγράψει οι σεισμογράφοι. Έτσι, γνωρίζοντας την απόσταση από κάθε σεισμό, εφάρμοσε έναν συντελεστή απόστασης στο μεγαλύτερο ίχνος. Λαμβάνοντας υπόψη του τα χαρακτηριστικά του οργάνου, βρήκε το μέγεθος του σεισμού. Έτσι η κλίμακα Ρίχτερ χρησιμοποιείται, σήμερα απ` όλο τον κόσμο.
Ζώνη υποβύθισης και σημείο επαφής.
Η ωκεάνια πλάκα καθώς βυθίζεται στον μανδύα, σχηματίζει μία ζώνη υποβύθισης. Αυτή η κίνηση προκαλεί σεισμούς και αρκετές φορές, ισχυρούς. Εκεί όπου δύο πλάκες συναντώνται διαγωνίως σχηματίζεται το ελλειπτικό άκρο πλάκας. Το όριο που σχηματίζει το ελλειπτικό άκρο πλάκας ονομάζεται οριζόντια ρηξιγενής ζώνη. Αν ξαφνικά, αποκολληθούν οι δύο πλάκες συμβαίνουν μεγάλοι σεισμοί.
Μεσοωκεάνιες ράχες.
Εκεί όπου απομακρύνονται οι πλάκες, σχηματίζονται νέοι ωκεάνιοι πυθμένες. Το μάγμα εδώ ανεβαίνει και στερεοποιείται, καλύπτοντας το κενό μεταξύ των πλακών. Η συνεχιζόμενη απομάκρυνση, τελικά, σπάζει το υλικό της νέας πλάκας προκαλώντας έτσι ασθενείς σεισμούς. Άρα, μία σειρά από ράχες, καθεμιά παλιότερη από την επόμενη, εκτείνεται παράλληλα με το κεντρικό ηφαιστειακό ρήγμα.
Με αυτό τον τρόπο σχηματίσθηκε, τα τελευταία 200 χρόνια, ο ωκεάνιος πυθμένας.
Μετατόπιση των ηπείρων.
Ο γερμανός μετεωρολόγος, Άλφρεντ Βέγκενερ (1880 – 1930) διατύπωσε για πρώτη φορά τον όρο «μετακίνηση των ηπείρων». [GLi] Μετά από διάφορες έρευνες που έκανε, είδε ότι η Νότια Αμερική και η Αφρική ταιριάζουν και υπέθεσε ότι κάποτε πρέπει να ήταν ενωμένες. Ωστόσο, ο συλλογισμό του ότι οι ήπειροι απομακρύνθηκαν ανοίγοντας δρόμο μέσα στον πυθμένα των ωκεανών, ήταν λανθασμένος. Οι ιδέες του αγνοήθηκαν για περισσότερο από μισό αιώνα. Η θεωρία του έγινε αποδεκτή όταν ανακαλύφθηκαν οι Μεσοωκεάνιες ράχες, 40 χρόνια αργότερα.
Ασταθής γη – τεκτονικές πλάκες – Κινούμενες πλάκες.
Από τον 19 αιώνα γνωρίζουμε ότι οι σεισμοί συμβαίνουν, σε ορισμένα μέρη της Γής. Με μεγαλύτερη συχνότητα. Ωστόσο, τα μυστικά του πυθμένα των ωκεανών άρχισαν να αποκαλύπτονται από τους επιστήμονες μόλις στη δεκαετία του 1960. Πρόκειται για την θεωρία των τεκτονικών πλακών. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτή την θεωρία, η επιφάνεια της γης αποτελείται από πλάκες που ταιριάζουν μεταξύ τους και μετατοπίζονται υπό την επίδραση των δυνάμεων που ασκούνται σε αυτές από τα βάθη του πλανήτη. Τα όρια των πλακών, δηλαδή εκεί όπου οι πλάκες συγκρούονται, συνωθούνται, ή, απομακρύνονται, είναι περιοχές έντονης γεωλογικής δραστηριότητας. Στις περιοχές αυτές συμβαίνουν και οι περισσότεροι σεισμοί. Η φύση των σεισμών εξαρτάται κατά πολύ από το χαρακτήρα των περιοχών αυτών. Εκεί, λοιπόν, που εφάπτονται οι τεκτονικές πλάκες, η μεγάλη πίεση από πετρώματα που συνωθούνται εκτονώνεται με τη μορφή σεισμών.
Πως γίνονται αντιληπτοί και πως εκτιμώνται.
Πως γίνονται αντιληπτοί και πως εκτιμώνται. [GLi] Έχουν παρατηρηθεί σεισμοί όλων των βαθμών έντασης, που γίνονται αντιληπτοί από πολύ ευαίσθητους σεισμογράφους σε ειδικούς σταθμούς. Για να εκτιμηθούν τα αποτελέσματα των σεισμών πρέπει να καθοριστούν τα διάφορα στοιχεία, που χρησιμεύουν σαν βάση εκτίμησης. Πρώτο στοιχείο είναι η «εστία», ή, «υπόκεντρο» του σεισμού, η υπόγεια δηλαδή ένταση, στην οποία γεννιέται ο σεισμός. Δεύτερο στοιχείο είναι το επίκεντρο του σεισμού, δηλαδή η περιοχή της επιφάνειας της γης που βρίσκεται κάθετα πάνω από την «εστία». Έπειτα, πρέπει να διακρίνουμε τα διάφορα σεισμικά κύματα, (τα οποία χωρίζονται σε «διαμήκη» και «εγκάρσια». Τα πρώτα προκαλούν οριζόντια μετατόπιση του εδάφους κατά μήκος της διάδοσής τους και τα δεύτερα κραδασμό κάθετο με την κατεύθυνση αυτή, καθώς και τα αποτελέσματα των σεισμών (καταστροφές, πλημύρες, Πυρκαγιές, ανθρώπινα θύματα).
Κύματα καταστροφής.
Η διάδοση των σεισμικών κυμάτων γίνεται με μεγάλη ταχύτητα στα πετρώματα (25.000 χλμ./ώρα) και μικρότερη στη μαλακή άμμο και τη λάσπη. Τα σεισμικά κύματα διαδίδονται προς όλες τις κατευθύνσεις, μόλις δημιουργηθεί ρήγμα στα πετρώματα και σεισμική δόνηση. Αυτά τα κύματα είναι πιο καταστρεπτικά κοντά στο επίκεντρο, το σημείο δηλαδή της επιφάνειας που είναι πιο κοντά στο ρήγμα. Υπάρχουν όμως φορές, που επιβραδύνονται και συγκεντρώνονται εκεί όπου υπάρχει μαλακή άμμος και λάσπη. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ισχυρές δονήσεις ακόμη και μακριά από το επίκεντρο. Πρώτα φτάνουν τα πρώτα πρόδρομα κύματα Ρ, τα οποία είναι ταχύτερα γιατί διαδίδονται σαν τα ηχητικά κύματα, με μία κίνηση ώθησης που δεν παραμορφώνει τα πετρώματα .[GLi] Τα δεύτερα πρόδρομα κύματα S διαδίδονται με τη μισή σχεδόν ταχύτητα, με μια πλάγια κίνηση, η οποία παραμορφώνει τα πετρώματα. Τέλος, τα επιφανειακά κύματα κινούνται με τη μικρότερη ταχύτητα και τον πιο περίπλοκο τρόπο, αναπτύσσονται δε μακριά από το επίκεντρο.
Τα πρώτα κύματα.
Τα πρώτα σεισμικά κύματα, τα οποία τα ακούμε αλλά δεν μπορούμε να τα αισθανθούμε, είναι τα κύματα Ρ.
Δευτερεύοντα κύματα.
Τα κύματα Ρ ακολουθούνται από τα κύματα S, τα οποία προκαλούν παραμορφώσεις και ρωγμές στα κτίρια. Μερικές φορές, κάποια κτίρια, καταρρέουν.
Επιφανειακά κύματα.
Υπάρχουν σεισμοί, οι οποίοι προκαλούν ισχυρά επιφανειακά κύματα. Αυτά μπορούν να προκαλέσουν πολύ σοβαρές ζημιές, ακόμη και μακριά από το επίκεντρο.
Μέτρηση των σεισμικών κυμάτων.
Ο κινέζος επιστήμονας Ζανγκ Χενγκ το 2ο μ. χ. αιώνα κατασκεύασε το πρώτο όργανο καταγραφής σεισμών, το οποίο δεν διασώθηκε και γνωρίζουμε την ύπαρξή του από περιγραφές της εποχής. Ήταν μία τεράστια χάλκινη συσκευή με διάμετρο 2 μ. και μπορούσε να καταγράψει σεισμούς που ήταν πολύ ασθενείς να καταγραφούν διαφορετικά. Μπορούσε, ακόμα, να προσδιορίσει από πού προερχόταν ο σεισμός. Επειδή[GLi]δεν έδινε καμία άλλη πληροφορία, ονομάστηκε σεισμοσκόπιο. Αμέσως μετά την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού, το 1856, ο Λουίτζι Παλμιέρι κατασκεύασε μια πιο εξελιγμένη συσκευή καταγραφής σεισμών, τον σεισμογράφο. Ο σεισμογράφος είναι μία μηχανή που αφήνει ένα μόνιμο ίχνος της σεισμικής δόνησης, το σεισμογράφημα.
Σεισμόμετρα.
Τα όργανα τα οποία συλλαμβάνουν τις σεισμικές δονήσεις λέγονται σεισμόμετρα. Τα σεισμόμετρα περιλαμβάνουν μια συσκευή καταγραφής, τον σεισμογράφο, και μας δίνουν μια καταγραφή του σεισμού, το σεισμογράφημα. Η λειτουργία αυτών των οργάνων βασίζεται στην αρχή του Ζανγκ Χένγκ, σύμφωνα με την οποία, κατά την διάρκεια ενός σεισμού, ένα βαρύ εκκρεμές δονείται λιγότερο από το έδαφος.
Εντοπισμός ενός σεισμού.
Τον Σεπτέμβριο του 1989 σεισμολόγοι της Σκωτίας κατέγραψαν έναν σεισμό μεγέθους 6,1 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ. Υπολόγισαν, λοιπόν, πόσο μακριά είχε σημειωθεί και σχεδίασαν έναν κύκλο γύρω από τον πλανήτη με μία ακτίνα ίση με την απόσταση αυτή. Συγχρόνως, στην Αφρική και στην Ινδία, άλλοι γεωδυναμικοί σταθμοί, υπολόγισαν και σχεδίασαν κύκλους οι οποίοι τέμνονταν στο επίκεντρο του σεισμού, δηλαδή την Κασπία Θάλασσα.
Ο Ιταλός Τζιουζέπε Μερκάλι δημιούργησε το 1902, την 12βάθμια κλίμακα έντασης σεισμών, η οποία αργότερα συγχρονίστηκε και έτσι προέκυψε η τροποποιημένη κλίμακα Έντασης Μερκάλι.
Ι. Η δόνηση καταγράφεται από τους σεισμογράφους αλλά δεν είναι αισθητή στους ανθρώπους.
ΙΙ. Οι κάτοικοι των τελευταίων ορόφων των κτιρίων νιώθουν την δόνηση, ενώ αντικείμενα που κρέμονται αρχίζουν να ταλαντεύονται.
ΙΙΙ. Τα πολύφωτα ταλαντεύονται. Όσοι βρίσκονται μέσα σε κτίρια αισθάνονται μία μικρή δόνηση, σαν να περνά ένα μικρό φορτηγό.
ΙV. Η δόνηση γίνεται έντονα αισθητή μέσα στα κτίρια. Τα πιάτα χτυπούν και οι ξύλινοι τοίχοι μπορεί και να ραγίζουν. Τα σταματημένα οχήματα κουνιούνται.
V. Η δόνηση γίνεται αισθητή και έξω. Μικρά αντικείμενα πέφτουν, ενώ τα υγρά μέσα στα δοχεία χύνονται. Οι πόρτες ανοιγοκλείνουν.
VI. Η δόνηση γίνεται αισθητή από όλους. Σπάνε τζάμια, πίνακες πέφτουν από τους τοίχους, το βάδισμα γίνεται ασταθές. Χτυπούν οι μεγάλες καμπάνες.
VII. Υπάρχουν καταρρεύσεις καμινάδων, καμπαναριών, μνημείων ακόμη και κτιρίων. Αλλάζει η ροή των πηγαδιών και των πηγών. Η οδήγηση γίνεται δύσκολη. Υπάρχουν ζημιές σε τοίχους κτιρίων και ρωγμές στο έδαφος.
VIII. Επικρατεί γενικός πανικός. Τα ζώα τρέχουν πανικόβλητα, τα κτίρια καταρρέουν, ή, μετατοπίζονται, η άμμος, η λάσπη, και το νερό κοχλάζουν.
ΙΧ. Ολοκληρωτική καταστροφή των κτιρίων. Γίνονται μεγάλες κατολισθήσεις, υπάρχει υπερχείλιση του νερού από τα ποτάμια και τα κανάλια.
Χ. Παραμόρφωση των σιδηροδρομικών γραμμών. Καταστροφή των υπόγειων αγωγών και του οδικού δικτύου. Υπάρχουν μεγάλες ρωγμές στο έδαφος και γίνονται μεγάλες κατολισθήσεις και πτώσεις βράχων.
ΧΙ. Ολοκληρωτική καταστροφή όλων των κατασκευών, κάτω και πάνω από την επιφάνεια της γης. Αλ[GLi]λάζει η ροή των ποταμών, εμφανίζονται καταρράκτες και πτυχώσεις στην επιφάνεια του εδάφους.
ΧΙΙ. Δυσκολεύεσαι να μείνεις όρθιος. Τα έπιπλα σπάνε, οι σοφάδες πέφτουν, χτυπούν και οι μικρές καμπάνες.
Καταστροφικοί σεισμοί.
Από άποψη καταστροφών και απώλειας ανθρωπίνων υπάρξεων, οι μεγάλοι σεισμοί είναι τα πιο φοβερά σεισμικά φαινόμενα. Κατά τους δύο τελευταίους αιώνες, έγιναν δέκα σεισμοί που προκάλεσαν χιλιάδες θύματα ο καθένας. Από τους μεγαλύτερους σεισμούς που δοκίμασε η Ελλάδα, πρέπει να αναφέρουμε τον σεισμό της Φωκίδας, που κατέστρεψε τους Δελφούς, την Ιτέα και την Αράχοβα (1η Αυγούστου 1870), τον σεισμό της Ζακύνθου (1893) που ανήκει στην πιο σεισμική περιοχή της Ελλάδος και που από τον 16ο αιώνα γνώρισε 15 καταστροφές από τεκτονικούς σεισμούς. Επίσης τον σεισμό της Χίου (1883), που έγινε αισθητός και στην Αθήνα, τον σεισμό που κατέστρεψε την Κόρινθο το 1953, που ισοπέδωσε ολόκληρη. Σχεδόν την Ζάκυνθο και το Αργοστόλι.
Σε ένα λεπτό!
Τον Φεβρουάριο του 1843, στο νησί Γουαδελούπη της Καραϊβικής, η πόλη Πουάν – α – Πιτρ κλονίστηκε από έναν σεισμό έντασης 8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Ειπώθηκε ότι η διάρκεια αυτού του σεισμού ήταν περίπου ένα λεπτό, το οποίο ήταν αρκετό για να ισοπεδώσει σχεδόν όλα τα κτίρια της πόλης. Τον σεισμό διαδέχτηκε μεγάλη φωτιά, η οποία κατέστρεψε ότι ο σεισμός άφησε όρθιο.
Αντισεισμικές πόλεις.
Πολλές σύγχρονες πόλεις βρίσκονται σε σεισμικές περιοχές. Ο σχεδιασμός αντισεισμικών κτιρίων είναι ο μόνος τρόπος για την μείωση των καταστροφών. Το Transamerica Pyramide, το οποίο βρίσκεται στο Σαν Φρανσίσκο, είναι δύο φορές πιο ισχυρό από αυτό που [GLi] προβλέπουν οι κανονισμοί δόμησης, δηλαδή σε περίπτωση μεγάλου σεισμού, οι κατασκευαστές της βάσης του θα μειώσουν, κατά ένα τρίτο, τις ταλαντώσεις.
Η οργή των Θεών.
Οι άνθρωποι στην αρχαιότητα, θέλοντας να μάθουν περισσότερα για τους σεισμούς, δημιούργησαν διάφορους μύθους. Σε αρκετά μέρη του κόσμου, οι μύθοι και οι θρύλοι, οι οποίοι διαδόθηκαν από γενιά σε γενιά, είναι η μόνη ιστορική πηγή. Ωστόσο, πίσω από την ποιητική γλώσσα και τις υψηλές ιδέες, μπορεί να δει κανείς αληθινούς τρόπους και πραγματικά γεγονότα. Υπάρχουν κοινωνίες, οι οποίες θεωρούν ότι οι θεοί ευθύνονται για το φυσικό αυτό φαινόμενο. Δηλαδή όταν είναι θυμωμένοι, τιμωρούν τους ανθρώπους με μία τρομερή σεισμική δόνηση. Γι` αυτό και οι άνθρωποι προσφέρουν θυσίες, ή, δώρα στους θεούς για να τους εξευμενίσουν.
Μύθοι για τους σεισμούς.
Τα παλαιά χρόνια πίστευαν οι άνθρωποι σε μύθους! Όπως οι αρχαίοι πολιτισμοί πίστευαν ότι κάποιο τεράστιο πλάσμα κρατούσε το έδαφος.
Οι αρχαίοι Έλληνες, παραδείγματος χάριν, πίστευαν ότι ο υπερφυσικός Άτλας σήκωνε την γη στους ώμους του, ενώ οι Μογγόλοι πίστευαν σε ένα πελώριο βάτραχο. Κάθε φορά που το ζώο παραπατούσε γινόταν σεισμός.
Επίσης άλλος ένας ιαπωνέζικος μύθος ήταν, για ένα τεράστιο γατόψαρο όπου αυτό προκαλούσε τους σεισμούς. Με ένα μεγάλο βάτραχο οι θεοί κρατούν ακινητοποιημένο το σκανταλιάρικο αυτό ζώο, αλλά τον Οκτώβριο, όταν φεύγουν οι θεοί, το ψάρι ελευθερώνεται.
Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Το χάος που ακολουθεί σε ένα μεγάλο σεισμό κάνει την διάσωση δύσκολη και επικίνδυνη. Όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από τραυματισμούς μέσα στις επόμενες λίγες ώρες. Όσοι όμως παγιδεύτηκαν σε κτίρια που κατέρρευσαν επιζούν για μέρες. Η ανεύρεση και η διάσωσή τους από τα σωστικά συνεργεία είναι μία μάχη με το χρόνο που αρκετά συχνά θέτει σε κίνδυνο την ζωή και άλλων ανθρώπων. Τα μισογκρεμισμένα κτίρια [GLi] μπορεί να καταρρεύσουν, οι επικίνδυνες ουσίες μπορεί να πάρουν φωτιά, ή, να εκραγούν. Ακόμη, οι βλάβες στις τηλεφωνικές γραμμές, στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνδέσεις και στις παροχές ηλεκτρικού, νερού και γκαζιού κάνουν ακόμη ποιο δύσκολο το έργο των συνεργείων διάσωσης.
