Πρόσωπο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.
Ήταν κόρη του Τάνταλου και της Διώνης.
Από το γάμο της με το βασιλιά των Θηβών Αμφίονα απέκτησε 7 γιους και 7 θυγατέρες (κατά τον Όμηρο 6 γιους και 6 θυγατέρες και κατά τον Ησίοδο 10 και 10). Περήφανη για τη γονιμότητά της μέμφθηκε τη Λητώ που δεν κατάφερε να κάνει παρά δύο μόνο παιδιά, τον Απόλλωνα και την Άρτεμη.
Τότε η Λητώ έβαλε τα παιδιά της να σκοτώσουν με τα τόξα τους γιους και τις κόρες της Νιόβης.
Εκείνη, τρελή από τα δάκρυα και τον πόνο, έφυγε από τη Θήβα και πήγε στον πατέρα της, στη Φρυγία. Εκεί, στο βουνό Σίπυλο, οι θεοί, ύστερα από δική της παράκληση, τη μεταμόρφωσαν σε πέτρα. Στο απολίθωμά της υπήρχε μια πηγή που ανάβλυζε συνέχεια και που στην αρχαιότητα πίστευαν πως είναι τα αστείρευτα δάκρυα της Νιόβης.
Ο μύθος της Νιόβης έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες και συγγραφείς.
Επιμέλεια Άρθρου : Γεώργιος Λυμπερόπουλος