(ΦΥΛΕΣ)
Νομαδικές φυλές, που ζουν στις ερήμους της Αραβίας, της Συρίας και της Β. Αφρικής (Μαρόκο, Τύνιδα, Αλγέριο, Λιβύη και Αίγυπτο).
Το όνομά τους στην αραβική γλώσσα σημαίνει «άνθρωποι της υπαίθρου».
Η θρησκεία τους είναι μωαμεθανική και γλώσσα τους μία αραβική διάλεκτος.
Οι Βεδουίνοι είναι ανυπότακτοι και γενναίοι.
Αγαπούν με πάθος [GLi] την ελευθερία και δεν αναγνωρίζουν άλλο κυβερνήτη έξω από το φύλαρχό τους, που στη γλώσσα τους λέγεται «σεΐχης» .
Ο σεΐχης είναι σχεδόν πάντοτε αιρετός και σπάνια κληρονομικός . Είναι και αυτός λιτοδίαιτος, όπως και οι βεδουίνοι του.
Όλοι τους ζουν κάτω από σκηνές, που είναι κατασκευασμένες από τρίχες καμήλας. Βασική τροφή τους είναι οι χουρμάδες. Για το λόγο αυτό μοναδική περιουσία τους είναι η καμήλα και ο φοίνικας.
Αγαπούν υπερβολικά το μικρόσωμο αλλά ταχύτατο και σκληραγωγημένο άλογό τους.
Είναι θαυμάσιοι ιππείς, γενναίοι πολεμιστές, ωραίοι, υψηλοί, ευσταλείς και υπερήφανοι, αλλά εκδικητικοί και ύπουλοι και ρέπουν προς την ληστεία.
Ήταν παλιότερα το φόβητρο των καραβανιών των ερήμων.
Επιμέλεια Άρθρου : Γεώργιος Λυμπερόπουλος
