Η διάρκεια μίας πράξεως, ή, ενός φαινομένου, που μπορεί να μετρηθεί.
Ορισμένη εποχή, που έχει αρχή και τέλος.
Η διαδοχή [GLi] στιγμών, ωρών, ημερών, ετών, αιώνων κλπ.
Η έννοια του χρόνου γίνεται αντιληπτή με τη διαδοχή του χρόνου.
Η πράξη που γίνεται στο παρόν, αποτελεί το τώρα (το νυν) και χωρίζεται από το πρωτύτερα και το ύστερα.
Έτσι ο χρόνος διακρίνεται σε παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Η διάκριση αυτή είναι σχετική, γιατί εκείνο που είναι αυτή την στιγμή παρόν, πριν από λίγο ήταν μέλλον και έπειτα από λίγο θα γίνει παρελθόν.
Ο χρόνος είναι δυνατόν να μετρηθεί με μία ορισμένη και σταθερή χρονική μονάδα. Ως μονάδα μετρήσεως χρόνου λαμβάνεται συνήθως ς ο χρόνος που χρειάζεται για μια πλήρη περιοδική κίνηση ενός ουρανίου σώματος.
Η αστρονομία δέχεται ως κυριότερη μονάδα για τη μέτρηση του χρόνου την αστρική ημέρα.
Ο χρόνος αυτός καθορίζεται από την κίνηση της γης γύρω από τον άξονά της.
Έτσι μία αστρική ημέρα είναι ίση με το χρόνο, που χρειάζεται η γη για μία πλήρη περιστροφή γύρω απ` τον άξονά της.
Η αστρική όμως ημέρα δε θεωρείται ακριβής. Υπόκειται σε ελάχιστες αυξομειώσεις.
Για τον λόγω αυτόν η αστρονομία χρησιμοποιεί για την ακριβή μέτρηση του χρόνου τον νευτώνειο χρόνο, που καθορίζεται από την κίνηση των πλανητών.
Ως μονάδα μετρήσεως χρόνου για τις συνήθεις ανάγκες του καθημερινού βίου θεωρείται η ηλιακή ημέρα, που καθορίζεται και από τις δύο κινήσεις της γης, ήτοι την περιστροφική γύρω από τον άξονά της και την περιφορά της γύρω από τον ήλιο.
Βλέπε λέξεις : ήλιος, ημερολόγιο, έτος, ρήμα
Επιμέλεια Άρθρου : Γεώργιος Λυμπερόπουλος
