Εβραίος προφήτης. Καταγόταν από το βασιλικό γένος του Δαβίδ.
Έζησε και έδρασε στη Βαβυλώνα στα χρόνια της αιχμαλωσίας, επί βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα. [GLi]Τον είχαν πάρει οι Βαβυλώνιοι ως όμηρο, όταν το 605 π. Χ. κατέστρεψαν την Ιερουσαλήμ.
Σπούδασε τη γλώσσα και τη σοφία των Βαβυλωνίων και πήρε μεγάλη θέση στην αυλή του Ναβουχοδονόσορα.
Είχε το χάρισμα να μαντεύει και να προφητεύει.
Εξήγησε στο βασιλιά Βαλτάσσαρ την προφητεία «Μανή, Θεκέλ, Φαρές», που γράφηκε από αόρατο χέρι στον τοίχο κατά τη διάρκεια ενός δείπνου, ότι σημαίνει το τέλος της βασιλείας του.
Πράγματι ο Κύριος υπέταξε την Βαβυλώνα και ο Βαλτάσσαρ σκοτώθηκε.
Ο Δανιήλ διατήρησε τη μεγάλη θέση του και στην αυλή του Κυρίου.
[ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΑΝΙΗΛ]
Δανιήλ = Ιουδαίος προφήτης. Έζησε στα τέλη του 7ου και στις αρχές του 6ου αι. π.Χ. Ο Βαβυλώνιος βασιλιάς Ναβουχοδονόσορας τον αιχμαλώτισε με άλλους τρεις νέους, τον Ανανία, το Μισαήλ και τον Αζαρία, και τους μετέφερε στην αυλή του.
Όταν κάποτε αρνήθηκαν να προσκυνήσουν τη χρυσή εικόνα του, ο Ναβουχοδονόσορας διέταξε να τους βάλουν σ’ ένα φλεγόμενο καμίνι από όπου, κατά το βιβλίο του Δανιήλ, τους έσωσε άγγελος Κυρίου.
Ο Δανιήλ, εκτός από τις γνώσεις και τη σοφία που απέκτησε, διακρίθηκε και για το χάρισμά του να εξηγεί όνειρα.
Ερμήνευσε στο βασιλιά Βαλτάσσαρ τη μυστηριώδη γραφή «μανί, θεκέλ, φαρέ», ότι δηλαδή πολύ σύντομα θα καταρρεύσει το Βαβυλωνιακό κράτος. Επί της βασιλείας του Δαρείου και του Κύρου, ο Δανιήλ ανήλθε σε υψηλά αξιώματα, γι’ αυτό και προκάλεσε το φθόνο πολλών αυλικών. Αυτοί τον διέβαλαν, με αποτέλεσμα να τον ρίξει ο Δαρείος σε λάκκο με λιοντάρια, από τον οποίο όμως πάλι σώθηκε. Για στο τέλος του δεν υπάρχουν σίγουρες πληροφορίες.
Το βιβλίο του Δανιήλ.
Διαιρείται σε δύο μέρη:
το πρώτο (κεφ. 1–6) περιέχει διηγήσεις από τη ζωή του προφήτη και των τριών συντρόφων του, ερμηνείες ονείρων και τα θαύματα της «καμίνου και του λάκκου των λεόντων και το δεύτερο μέρος (κεφ. 7–12) περιέχει οράματα.
Το βιβλίο υπάρχει σε τρεις μορφές: μασοριτικό (σε γλώσσα εβραϊκή και αραμαϊκή), μετάφραση των Ο’ και μετάφραση του Θεοδοτίωνα (σε γλώσσα ελληνική). Η ελληνική μετάφραση περιέχει επίσης, εκτός των δώδεκα κεφαλαίων, άλλα τρία: την προσευχή του Αζαρία και των «Τριών Παίδων εν Καμίνω», την ιστορία της Σωσσάνας και την ιστορία του Βηλ και του δράκοντα.
Το βιβλίο του Δανιήλ είχε μεγάλη επίδραση στους Ιουδαίους συγγραφείς και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη.
Επιμέλεια Άρθρου : Γεώργιος Λυμπερόπουλος