(1.100π.Χ.)
Ο πρώτος βασιλιάς των Μυκηνών που κυριάρχησε στην Πελοπόννησο πριν από την κάθοδο των Δωριέων.
Κατά τη μυθολογία ο Ατρέας ήταν [GLi] γιός του Πέλοπα και της Ιπποδάμειας και είχε αδελφό το Θυέστη.
Τα δύο αδέλφια όμως μάλωσαν κι ο Ατρέας έδιωξε το Θυέστη από το θρόνο.
Αυτός προσπάθησε να τον σκοτώσει, αλλά ο Ατρέας τον εκδικήθηκε σκληρά.
Προσποιήθηκε ότι μετάνιωσε και τον κάλεσε σε δείπνο. Εκεί του έδωκε φαγητό από τις σάρκες των ίδιων των παιδιών του (θυέστειο δείπνο).
Γι` αυτό κι όλη η γενιά των Ατρειδών ήταν καταραμένη και την ακολούθησε σειρά από φόνους και συμφορές. Απ` αυτές πήραν αργότερα θέματα για πολλές τραγωδίες τους οι μεγάλοι τραγικοί της αρχαιότητος (Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης).
Οι απόγονοι του Ατρέα ονομάστηκαν Ατρείδες.
Λέγονται επίσης Τανταλίδες, ή, Πελοπίδες, γιατί κατάγονταν από το μυθικό βασιλιά της Φρυγίας Τάνταλο και το γιό του Πέλοπα, τον οικιστή της Πελοποννήσου.
Μετά τον Ατρέα οι δύο κυριότεροι Ατρείδες ήταν οι γιοί του Μενέλαου Βασιλιά της Σπάρτης και Αγαμέμνονας βασιλιάς των Μυκηνών, που ήταν αρχηγοί του Τρωικού Πολέμου.
Τελευταίος στον οίκο των Ατρειδών αναφέρεται ο γιός του Ορέστη Τισσαμενός, που έμεινε στο θρόνο ως την κάθοδο των Δωριέων (1.100 π.Χ.) και την καταστροφή των Μυκηνών.
Επιμέλεια Άρθρου : Γεώργιος Λυμπερόπουλος
