Κύρηκας λέγεται το πρόσωπο, που γνωστοποεί κάτι, που φέρνει, ή, διακηρύττει μία είδηση, ο διαλαλητής.
Από τη μυκηναϊκή ακόμη εποχή [GLi] οι βασιλείς είχαν στην υπηρεσία τους κήρυκες, που είχαν πολλά καθήκοντα όπως την προετοιμασία θυσιών, τη σύγκληση των συνελεύσεων και την τήρηση της τάξεως στις συγκεντρώσεις.
Συνόδευαν πάντοτε τους βασιλείς κι αποστέλονταν σπ` αυτούς για να μεταβιβάσουν διάφορες παραγγελίες.
Έπρεπε να έχουν καθαρή και ισχυρή φωνή και θεωρούνταν πρόσωπα ιερά, προστατευόμενα από το Δία και τον Ερμή.
Στα χέρια τους κρατούσαν το κηρύκειο, με το οποίο παρασταίνεται από τους αρχαίους καλλτέχνες κι ο Ερμής, ο κήρυκας των Θεών.
Στην σύγχρονη εποχή χρησιμοποιούνται πρόσωπα, που λέγονται κήρυκες, όταν στον πόλεμο ένας από τους αντιπάλους ζητεί διαπραγματεύσεις από τον άλλο.
Η εκκλησία μας χρησιμοποιεί τους ιεροκήρυκες για την προφορική ανάπτυξη στο κοινό και ιδιαίτερα στο εκκλησίασμα, της χρηστιανικής διδασκαλίας.
Αυτό λέγεται κήρυγμα και γίνεται προπάντων στη διάρκεια της λειτουργίας κατά τις εορτές.
Επιμέλεια Άρθρου : Γεώργιος Λυμπερόπουλος
